1. Wie ben je en wat fotografeer je?

Ik ben Renske Derkx, ik noem mezelf documentair portretfotograaf. Met een achtergrond in de journalistiek richt ik me op menselijke verhalen, vaak in langlopende series rond thema’s als gender en sport. Mijn werk beweegt zich tussen journalistieke projecten en commerciële opdrachten, zolang het past binnen mijn visie. Ik schiet al mijn werk met een Hasselblad-camera en neem veel tijd voor al mijn projecten, soms werk ik er wel maanden of jaren aan.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?

Ik ben inmiddels zo’n 8 jaar fulltime actief als zelfstandig fotograaf. Daarvoor werkte ik in de journalistiek. Ik heb me verder verdiept in portretfotografie aan de University of the Arts in Londen en leerde in de praktijk veel door te assisteren bij een hele goede Australische portretfotograaf. Daar heb ik eigenlijk het meest geleerd!

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?

De serie die ik voor Trouw maakte over sporters die buiten de huidige genderhokjes vallen is mijn meest dierbare project. Ik heb dit zelf geïnitieerd, medegefinancierd met subsidie van het Fonds BJP (bijzondere journalistieke projecten) en met zorg opgebouwd over een periode van twee jaar. Trouw had uitgepakt met mijn foto’s, op de voorpagina en twee spreads. Daar kwam alles samen, mijn beeldtaal en motivatie. Daarnaast heb ik afgelopen jaar de key art voor de documentaire over toptennisser Tallon Griekspoor geschoten; dat is een beeld waar ik ook echt trots op ben.

Een gesprek met een collega-fotograaf gaf het lidmaatschap voor mij een gezicht.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?

Een gesprek met een collega-fotograaf gaf het lidmaatschap voor mij een gezicht. Zij vertelde over DuPho, hoe handig dat was en wat ze eruit haalde. Daarnaast sprak het aanbod van activiteiten en workshops me aan. Er stonden leuke events op de agenda, tijdens borrels sprak ik veel andere enthousiaste fotografen. Die combinatie trok me over de streep om lid te worden, inmiddels alweer zo’n drie jaar geleden.

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?

DuPho biedt mij inspiratie, juridische en zakelijke ondersteuning. En een netwerk van collega-fotografen waarmee ik kan sparren. Het directe contact met jullie. Als ik twijfel over hoe ik dingen aanpak op het gebied van beeldrechten, kan ik gewoon bellen en sparren we even samen. Die dingen zijn zo waardevol. Daarnaast organiseer ik met een clubje fotografen voor DuPho Rotterdam een paar keer per jaar bijeenkomsten, waar we fotografen samenbrengen tijdens inspirerende lezingen, talks en gezellige borrels.

Met elkaar sparren, hoe pak jij dat aan? Dan zorgen we voor een open en toegankelijke club.

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?

Ik wil me inzetten voor meer verbinding binnen de fotografen-community en vooral jonge of nieuwe fotografen helpen aanhaken. Door drempels te verlagen, die connectie te maken, met elkaar sparren, hoe pak jij dat aan? Dan zorgen we voor een open en toegankelijke club.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?

In een tijd van polarisatie, AI en social media is verbinding belangrijker dan ooit. Fotografie kan bijdragen aan meer begrip en nuance. Daarom geloof ik in het delen van verhalen die menselijke verbinding centraal stellen. Ik heb dat ook in mijn tagline op Instagram staan ‘human connection through photography’. Dat is wat ik in mijn werk ook altijd probeer.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?

Ik hoop bij te dragen aan een levendige, betrokken en toegankelijke community. Meer jonge aanwas, meer samenwerkingen, en vooral: veel creatieve energie en gezelligheid tussen fotografen.

Zorg dat je ook niet alleen staat.
Sluit je aan bij DuPho.

1. Wie ben je en wat fotografeer je?

Als fotograaf werk ik op het snijvlak van interieur, design, architectuur en kunst. Daarnaast maak ik veel portretten. Ik werk voor diverse opdrachtgevers op locatie en in de studio. Mijn opleiding heb ik gevolgd aan de Fontys Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?

Sinds 1991, dus inmiddels ruim 34 jaar. Ervaring helpt mij valkuilen te herkennen en efficiënter te werken, maar de gezonde spanning blijft. Ik ben trots op het feit dat ik nog altijd relevant ben, met trouwe opdrachtgevers zoals bijvoorbeeld Quote en het Financieel Dagblad.

Van auteursrecht tot onderhandelingen, ondersteuning is cruciaal.

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?

Mijn recent wereldwijd uitgegeven boek, ‘Creative homes’, door de Duitse uitgeverij Gestalten. Een overzicht van 6 à 7 jaar interieurwerk, voelt als een kroon op mijn carrière. Ook het feit dat ik al lang op niveau werk en nog altijd voldoende opdrachten heb, beschouw ik als iets om trots op te zijn.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?

Direct na mijn afstuderen heb ik mij aangesloten bij beroepsorganisatie PANL (na de fusie opgegaan in DuPho) om mezelf professioneel te ontwikkelen en te spiegelen aan de besten in het vak. De nominaties, gewonnen PANL Awards en publicaties waren belangrijke mijlpalen in mijn ontwikkeling..

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?

Zowel professioneel als persoonlijk biedt DuPho veel: juridische ondersteuning, feedback op contracten, checklists voor bijvoorbeeld offertes. En op het gebied van inbreuken, dat je toch even kan checken, zit ik juridisch goed. Kortom, het gevoel dat je er niet alleen voor staat als zelfstandige.

Een goed voorbeeld hiervan is mijn boek. Tijdens de gesprekken met de uitgeverij kreeg ik van DuPho waardevolle feedback op het contract en ondersteuning bij de onderhandelingen. Zo kon ik een hogere royalty voor een eventuele herdruk bedingen. Dat dit ook daadwerkelijk werd toegekend, laat zien hoe praktisch toepasbaar dat advies is voor de dagelijkse zakelijke praktijk.

DuPho biedt houvast in een vakgebied dat steeds individueler wordt.

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?

Mijn ervaring wil ik actief inzetten door kennis te delen. Bijvoorbeeld via workshops, onder de vlag van DuPho, over bijvoorbeeld het proces van het maken van een boek. Daarnaast wil ik graag meer gaan betekenen voor fotografen in Zuid-Nederland.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?

De kracht van community. DuPho biedt houvast in een vakgebied dat steeds individueler wordt. Ook geloof ik in het belang van echte, fysieke connectie – iets wat we deels verliezen in de digitale wereld. Het contact met vakgenoten is waardevol, iets wat in het analoge tijdperk vanzelfsprekender was. Dat verklaart misschien ook de heropleving van analoge fotografie: mensen zoeken weer naar echtheid en verdieping.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?

Dat DuPho nog zichtbaarder wordt binnen het vakgebied. Er zijn te veel collega’s die nog geen lid zijn, terwijl de ondersteuning cruciaal is. Van auteursrecht tot contractonderhandelingen, DuPho biedt een waardevolle basis. En ik hoop dat meer fotografen zich bewust worden van die waarde, én er gebruik van maken.

Praktisch, toepasbaar advies is waardevol.
Sluit je aan bij DuPho.

1. Wie ben je en wat fotografeer je?

Ik ben Thomas Nondh Jansen. Ik maak stillevens en foodfotografie, vaak met alledaagse voorwerpen. Soms zitten er handen of achterhoofden in beeld, maar meestal kies ik voor objecten die niet terugpraten. Mijn werkproces is vrij intensief: ik stapel veel, werk met plakband en lijm, het opruimen duurt vaak langer dan het fotograferen zelf.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?

Sinds mijn afstuderen in 2013 aan de KABK in Den Haag ben ik actief in fotografie. Pas in de afgelopen vijf à zeven jaar durf ik mezelf echt fotograaf te noemen. De opdrachten kwamen na de publicatie van mijn boek en sindsdien ben ik steeds meer werk gaan maken voor klanten, kranten en reclamebureaus.

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?

Ik ben trots op mijn nominatie bij het internationale mode- en fotografie festival in Hyères, Zuid-Frankrijk. Tien jaar lang probeerde ik binnen te komen, en uiteindelijk lukte het. Daarnaast ben ik trots op mijn boek De olifant die niet wist of hij verdwaald was. Ook het samenwerken met mijn kinderen, zo klein als ze zijn, in mijn fotografie vind ik heel bijzonder. Een voordeel van een studio aan huis.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?

Heel eerlijk: een juridisch geschil. Een inbreuk van mijn bekende beeld van een schaap in de wei met microfoon gemaakt voor de Volkskrant. Gejat door de vleesverwerkende industrie. Dat was snel geregeld met een fijn geldbedrag. Maar ik kende DuPho al via de SO Award en gastcolleges op de academie. Toen ik me ging verdiepen, zag ik ook het bredere nut: ondersteuning, zicht op het zakelijke aspect van het vak, en professionalisering.

Ondersteuning, zicht op het zakelijke aspect van het vak, en professionalisering.

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?

Zakelijke houvast, zeker in de eenmanszaak die ik run. Ook de SO Award heeft mij opdrachten opgeleverd, Hema en de Linda. Twee grote Nederlandse opdrachtgevers die al langer op mijn ‘doelenlijst’ stonden! De aanhouder wint, je doelen stellen en stug door blijven gaan, ook voor open calls en wedstrijden. De SO Award, heb ik vier keer ingezonden, één keer genomineerd. Het ambassadeurschap biedt bovendien een leuke, nieuwe vorm van contact met collega’s. Ik kijk ernaar uit om ook van anderen te leren en ervaringen te delen.

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?

Ik hoop bij te dragen aan het delen van kennis en openheid over het vak. Bijvoorbeeld: hoe kom je aan werk, hoe pitch je je ideeën, hoe combineer je creatief werk met commerciële opdrachten? En hoe vind je daarin de balans?

Eerlijk durven zijn over successen én worstelingen.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?

Transparantie. Over geld, over werk, over keuzes. En ook: de ruimte om eigen werk te maken, zonder dat het altijd commercieel hoeft te zijn. Daar begint vaak het mooiste werk.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?

Door de focus te leggen op de periode dat je net afgestudeerd bent. Dat vond ik zelf hele fijne tijd, maar ook een hele lastige. Fotografen in de beginfase van hun carrière op weg te helpen in de vorm van een workshop, en dan niet zozeer de focus op het zakelijke maar meer het zelf doen. We gaan echt aan het werk. Die mogelijkheid om dat samen met DuPho te doen is natuurlijk heel waardevol. Een plek waar we eerlijk durven zijn over successen én worstelingen.

Zorg dat je ook niet alleen staat.
Sluit je aan bij DuPho.

1. Wie ben je en wat fotografeer je?

Ik ben Marleen en ik fotografeer vrijwel uitsluitend in opdracht. Alleen tijdens vakanties of als ik een bijzondere situatie verwacht, neem ik mijn camera mee voor mezelf. Mijn opdrachten zijn vooral gericht op portret, campagne en reportagefotografie. Het liefst werk ik voor organisaties die zich inzetten voor natuur, klimaat en maatschappelijke thema’s. Zo liep ik laatst een dag mee met iemand in de thuiszorg – dat soort opdrachten vind ik bijzonder waardevol. Ook werk ik graag voor de cultuursector, en af en toe doe ik een commerciële klus. Maar de maatschappelijke en duurzame opdrachten passen het beste bij mij.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?

Sinds 2012 sta ik ingeschreven bij de KvK, toen nog naast mijn studie grafisch ontwerp. Ik ben gestart met kleine opdrachten, vaak een mix van ontwerp en fotografie. Na mijn studie heb ik drie jaar parttime bij een ontwerpbureau gewerkt, terwijl ik daarnaast steeds meer opdrachten als fotograaf kreeg. Sinds 2021 werk ik fulltime als fotograaf. Het is langzaam opgebouwd, maar fotografie speelt al lang een centrale rol in mijn werk.

Bij contracten of het bepalen van tarieven, is het enorm fijn om DuPho te kunnen raadplegen.

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?

Ik ben trots dat ik al jaren fotograaf ben voor Staatsbosbeheer en het Groninger Landschap. Dat zijn echte droomopdrachtgevers voor mij. Staatsbosbeheer heb ik zelf benaderd, wat ik best spannend vond, maar het is goed uitgepakt. Verder voel ik­ me elke keer weer vereerd als een mooie opdrachtgever mij benadert voor een nieuwe opdracht.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?

Ik had via via al vaker van DuPho gehoord, maar het was uiteindelijk een collega die mij wees op de mogelijkheid om bij jullie advies in te winnen. Ik stelde een juridische vraag, kreeg goed en vriendelijk antwoord, en dacht: dit is een club waar ik lid van wil worden. Bij nieuwe opdrachten komen vaak weer nieuwe vragen op, en het lijkt me fijn om daarover te kunnen sparren met mensen die er speciaal zijn om je daarbij te helpen.

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?

Vooral de juridische ondersteuning is voor mij van grote waarde. Bij ingewikkelde contracten of het bepalen van tarieven voor secundair gebruik, is het enorm fijn om DuPho te kunnen raadplegen. Ook de algemene voorwaarden gebruik ik standaard in mijn offertes. Daarnaast heb ik een flitsworkshop gevolgd. Ik heb mijn apparatuur via de collectieve regeling verzekerd. En de License Maker Pro gebruik ik als handige checklist. Het lidmaatschap is voor mij dus praktisch, juridisch én zakelijk heel waardevol.

Het lidmaatschap voelt als een kwaliteitsstempel.

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?

Ik hoop bij te dragen aan meer naamsbekendheid voor DuPho, en dat het lidmaatschap voelt als een kwaliteitskeurmerk. Dat opdrachtgevers weten: deze fotograaf is professioneel, heeft zijn/haar zaken goed op orde en weet waar hij of zij voor staat.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?

Verbondenheid. Ik merk hoe waardevol het is om met collega’s te kunnen overleggen, tips te delen, of je frustraties kwijt te kunnen. Dat “samen sta je sterker” gevoel wil ik graag op grotere schaal stimuleren. Ook vind ik het belangrijk dat we als beroepsgroep meer op één lijn zitten, bijvoorbeeld als het gaat om het hanteren van licenties. Als we dat gezamenlijk normaliseren, wordt het makkelijker en minder ongemakkelijk om er als individu over te beginnen.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?

Ik hoop fotografen meer met elkaar te verbinden, ook in mijn regio Groningen, en bij te dragen aan een sterke, eensgezinde beroepsgroep. Als we elkaar steunen en kennis delen, staan we sterker in onderhandelingen, bij het uitleggen van licenties, en gewoon in de dagelijkse praktijk. Ik hoop dat ik daarin iets kan betekenen. Dat “samen sta je sterker” gevoel wil ik graag stimuleren

Ook samen sterker staan?
Sluit je aan bij DuPho.

1. Wie ben je en wat fotografeer je?


Ik ben Daantje Bons, fotograaf in Utrecht. In mijn werk onderzoek ik thema’s als vrouwelijkheid, mannelijkheid, identiteit en seksualiteit. Ik maak vooral zelfportretten en stillevens. Die presenteer ik in autonome projecten, in opdracht en in tentoonstellingen.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?


Ik begon al vroeg: op mijn 16e verhuisde ik alleen naar Antwerpen om fotografie te studeren. Daarna heb ik de kunstacademie St. Joost in Breda gedaan. Sinds 2013 heb ik mijn eigen bedrijf en werk ik fulltime als professioneel fotograaf.

Het vaktechnische, maar ook het activistische van DuPho vind ik belangrijk.

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?


Mijn afstudeerproject Features of Femininity betekent veel voor mij. Ik volgde toen echt mijn intuïtie, ondanks dat mijn manier van werken niet goed begrepen werd op school. Dat ik tóch volhield en de serie in één keer heb neergezet, voelde als een doorbraak. Daarnaast ben ik trots op de cover van de Linda., met mijn foto Rose Lips. Een gewaagd beeld dat het gesprek over seksualiteit op gang bracht. Dat mijn beeld zo aanslaat, en zoveel teweegbrengt, maakte me echt blij.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?


Toen ik mijn bedrijf begon had ik behoefte aan professionele ondersteuning en een community. DuPho was eerder al op St. Joost geweest, en het voelde als een logische stap: voor hulp bij voorwaarden, contracten en om andere fotografen te leren kennen. Niet meer alles alleen hoeven uitzoeken, dat sprak me aan.

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?


Heel veel, eigenlijk. Juridisch advies, praktische tools zoals Licence Maker Pro, en een gevoel van back-up. Maar ook inspiratie: ik lees de nieuwsbrief met veel interesse om te zien wat anderen doen, welke boeken verschijnen, welke tentoonstellingen er zijn. Het vaktechnische, maar ook het activistische van DuPho vind ik belangrijk: opkomen voor betere tarieven en voorwaarden.

Meer samenwerken, minder op je eilandje blijven.

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?


Zichtbaarheid en verbinding. Ik wil laten zien wat DuPho doet en hoe waardevol dat is. Maar ook fotografen bij elkaar brengen, kennis delen, gesprekken voeren. Zeker over onderwerpen als AI, beeldgebruik en sociale media. Het ambassadeurschap voelt voor mij als een brug: tussen DuPho en fotografen, tussen generaties, tussen behoefte en aanbod.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?


Meer samenwerken, minder op je eilandje blijven. Er is zóveel behoefte aan het delen van kennis, maar soms merk ik nog terughoudendheid. Alsof we bang zijn dat er iets van ons wordt afgepakt. Terwijl ik juist geloof dat we sterker worden als we elkaar helpen. Elkaar tips geven, ervaringen delen, dat moet vanzelfsprekender worden.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?


Ik wil een brug slaan tussen gevestigde fotografen en de nieuwe generatie. Studenten en starters weten me vaak te vinden met vragen over werk, stages of inspiratie. Dat contact wil ik ook binnen DuPho stimuleren. Via Instagram, mail, scholen. Ik probeer laagdrempelig te zijn, en dat werkt. Die rol wil ik als ambassadeur ook spelen: zichtbaar zijn, aanspreekbaar zijn, en anderen helpen groeien.

Zorg dat je niet alleen staat.
Sluit je aan bij DuPho.

1. Wie ben je en wat fotografeer je?

Ik ben Coco en ik ben fulltime fotograaf. Hoewel ik die vraag nog regelmatig krijg: “Is dat echt wat je doet?” Ja, dit is mijn vak. Mijn werk draait vooral om mensen. Liefst verhalen die dichtbij komen, die raken, vaak met een sociaal-maatschappelijke insteek.

2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?

Ik werk inmiddels zo’n acht jaar als professioneel fotograaf. Omdat ik geen fotografieopleiding heb afgerond, is er geen officiële startdatum. Mijn loopbaan is organisch gegroeid: van kleine klusjes naar volledig zelfstandig fotograaf.

DuPho biedt kennis, hulp bij praktische vragen en toegang tot een netwerk.

3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?

Het werk dat ik heb gedaan voor KLABU, een organisatie die sportclubs bouwt in vluchtelingenkampen, is voor mij heel bijzonder. Alles kwam daar samen: mijn achtergrond in sociale geografie, mijn fotografisch oog, maar ook het kunnen omgaan met verschillende culturen. Je moet je heel bewust zijn van hoe je beweegt op zo'n plek. En van de verhoudingen tussen jou en degene die je fotografeert en hoe je daar op een eerlijke en waardige manier mee om kan gaan. Ik had veel creatieve vrijheid bij dit project. Het heeft me geholpen te bepalen wat voor soort fotograaf ik wil zijn. Én dit project heeft mij ook nieuwe opdrachten opgeleverd.

4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?

Ik werd gevraagd voor het bestuur. Maar los daarvan: als fotograaf werk je vaak alleen. DuPho biedt kennis, hulp bij praktische vragen en toegang tot een netwerk. Het opent deuren naar plekken waar ik anders niet snel zou komen. Ook het gevoel van ergens bij horen, van een community, is voor mij een belangrijke meerwaarde.

5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?

Persoonlijk geeft het me een gevoel van verbondenheid, ook al is er zeker nog ruimte om meer onderlinge connectie op te bouwen binnen DuPho. Professioneel zorgt het ervoor dat ik sneller om hulp durf te vragen, en dat ik bewuster word van obstakels én oplossingen. Je hoeft het niet alleen te doen!

Je hoeft het niet alleen te doen!

6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?

Ik wil bruggen bouwen tussen DuPho en jonge makers. Door hen vanaf het begin toegang te geven tot kennis, tools en netwerk, kunnen zij soepeler door de fotografiepraktijk bewegen. Mijn missie is om zichtbaar te maken wat DuPho allemaal biedt, van workshops tot inspirerende presentaties. Dat dit niet alleen iets is voor gevestigde fotografen.

7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?

Twee dingen: dat we als fotografen het vertrouwen houden in het vak. Zeker in een tijd waarin kunstmatige intelligentie opkomt. Mijn werk draait juist om menselijk contact, dat blijft essentieel. Daarnaast is het belangrijk dat we onszelf serieus nemen als creatieve ondernemers. Ongeacht welke route je hebt gevolgd, moet je toegang krijgen tot kennis, netwerken en professionele erkenning.

8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?

Ik hoop dat meer jonge fotografen hun weg naar DuPho weten te vinden en zich echt vertegenwoordigd voelen. Niet alleen door mee te doen, maar ook door invloed te hebben op het aanbod van activiteiten. Meer aansluiting bij hun vragen, belevingswereld en toekomstplannen.

Zorg dat je ook niet alleen staat.
Sluit je aan bij DuPho.